حضرت فرمودند : در اين براى مردم سعادت نبوده بلكه سبك بودن و تحرّك داشتن دو ماضغ مرد ( دو ماضغ عبارت است از دو رگ در دو طرف چانه ) به تسبيح علامت سعادت او است . حديث ( 12 ) محمّد بن الحسن رحمة الله عليه از محمّد بن الحسن الصفّار ، از ابراهيم بن هاشم ، از اسماعيل بن مرار از يونس بن عبد الرحمن ، از زرعه ، از سماعه نقل كرده كه گفت : حضرت ابى عبد الله عليه السّلام فرمودند : هر گاه به بيت التخليه رفتى و قضاء حاجت نمودى و فراموش كردى مخرج غايط را با آب بشويى سپس وضوء گرفتى و بعد از نماز متذكَّر شدى كه استنجاء نكرده اى بر تو واجب است نماز را اعاده كنى و اگر استنجاء كرده ولى فراموش كردى كه نرينه خود را بشويى و نماز خواندى و بعد از آن متذكَّر شدى لازم است وضوء و نماز را اعاده كنى و نرينه خود را آب بكشى چه آنكه بول مانند غايط است و حكم آن را دارد . حديث ( 13 ) پدرم رحمة الله عليه از على بن ابراهيم ، از پدرش ، از صالح بن سعيد ، از يونس ، از عبد الله بن سنان نقل كرده كه وى گفت : محضر ابى عبد الله عليه السّلام عرضه داشتم : جمعى در كنيزى با هم شريك بودند و اعتماد به يكى از شركاء نموده و كنيز را نزد او گذاردند ، وى با كنيز نزديكى مىكند حكم او چيست ؟ حضرت فرمودند : بايد حدّ بخورد منتهى به مقدارى كه مالك كنيز هست از حدّش اسقاط مىگردد بعد بايد كنيز را قيمت كنند و قيمت او را به شركاء بدهد ، حال اگر قيمت كنيز در روزى كه عمل نزديكى واقع شده كمتر باشد از قيمتى كه به آن قبلا خريده شده بر جانى لازم است قيمت بيشتر را بدهد زيرا كنيز را بر شركاء فاسد نموده و اگر قيمت آن روز بيشتر باشد از قيمت قبلى كه كنيز را با آن ابتياع نموده‌اند باز او را ملزم مىكنند كه قيمت بيشتر را بدهد به همان دليلى كه گفته شد . حديث ( 14 ) محمّد بن على ماجيلويه از محمّد بن يحيى ، از محمّد بن احمد ، از محمّد بن الحسين ، از محمّد بن اسلم جبلى از عاصم بن حميد ، از محمّد بن قيس ، از حضرت ابى جعفر عليه السّلام وى مىگويد : از امام عليه السّلام پرسيدم : زنى شوهردار مرتكب زناء شده و حامله گرديده و وقتى وضع حمل مىكند پنهانى بچه را مىكشد حكمش چيست ؟ حضرت مىفرمايند : ابتداء صد تازيانه به او مىزنند به خاطر قتلى كه مرتكب شده